אַ משפּחה װאָס קומט אױף סוכּות
סצענע 1 פֿון 7
סוכּות אױף יעדן דאַך
ירושלים איז באַדעקט מיט סוכּות מיט צװײַגן־דעכער. אײַערע קינדער טראָגן אַ לולבֿ געבונדן מיט הדסים און ערבֿות, און אַן אתרוג. ״ושמחתם לפני ה׳ אלהיכם שבעת ימים״.
סצענע 2 פֿון 7 · דער גרויסער מזבח
ערבֿות אַרום דעם מזבח
הױכע ערבֿה־צװײַגן פֿון מוצא שטײען אַרום דעם מזבח, זײערע שפּיצן געבױגן איבער אים. יעדן טאָג גײט דער עולם אַרום אים איין מאָל און רופֿט ״אנא ה׳ הושיעה נא״. אין זיבטן טאָג זיבן מאָל.
סצענע 3 פֿון 7 · דער גרויסער מזבח
דאָס װאַסער
אַ כּהן טראָגט אַ גאָלדענע פֿלאַש װאַסער פֿון דער שילוח־קװעל דורכן שער־המים. װען ער גיסט עס אױפֿן מזבח שרײַט דער עולם ״הרם ידך!״ כּדי אַלע זאָלן זען. אױך אײַערע קינדער שרײַען.
סצענע 4 פֿון 7
די זיבעציק פֿאַרן
במשך פֿון דער װאָך באַקומט דער מזבח זיבעציק פֿאַרן. אַ לערער דערציילט אײַערע קינדער װאָס די גמרא זאָגט: זיבעציק, פֿאַר די זיבעציק אומות־העולם.
סצענע 5 פֿון 7 · עזרת־נשים
די נאַכט פֿון ליכט
נאָכן ערשטן טאָג װערט די עזרת־נשים פֿאַרװאַנדלט. ריזיקע גאָלדענע לײַכטערס, װאָס יונגע כּהנים קלעטערן אַרױף אױף לײטערס, באַלױכטן יעדן הױף אין דער שטאָט. אײַער משפּחה קוקט פֿון דער גאַלעריע װאָס איז געבױט געװאָרן פֿאַר דער נאַכט.
סצענע 6 פֿון 7 · די פֿופֿצן מעלות
שׂמחה
פֿרומע אַנשי־מעשׂה טאַנצן מיט פֿאַקלען. די לויִם שפּילן אױף די פֿופֿצן מעלות מיט כּינורות, נבֿלים, מצלתּײַם און חצוצרות. ״װער עס האָט נישט געזען שׂמחת־בית־השואבֿה האָט קײנמאָל נישט געזען שׂמחה״.
סצענע 7 פֿון 7 · דער נקנור־טויער
בױקער
בײַם האָן־קרײען בלאָזט מען חצוצרות. די פּראָצעסיע גײט אַראָפּ צום מזרחדיקן טױער, דרייט זיך אום צום היכל און זאָגט: ״ועינינו לי־ה׳״.