שלום
דער בית־המקדש און שלום
וְשָׁפַט בֵּין הַגּוֹיִם וְהוֹכִיחַ לְעַמִּים רַבִּים וְכִתְּתוּ חַרְבוֹתָם לְאִתִּים וַחֲנִיתוֹתֵיהֶם לְמַזְמֵרוֹת לֹא־יִשָּׂא גוֹי אֶל־גּוֹי חֶרֶב וְלֹא־יִלְמְדוּ עוֹד מִלְחָמָה׃
And He shall judge between the nations, And shall decide for many peoples; And they shall beat their swords into plowshares, And their spears into pruninghooks; Nation shall not lift up sword against nation, Neither shall they learn war any more.
אַ באַרג פֿון לערנען
סײַ בײַ ישעיהו סײַ בײַ מיכה קומען די פֿעלקער נישט אײַנצונעמען אָדער אײַנגענומען צו ווערן. זיי קומען זיך צו לערנען, און גייען אַוועק צו מאַכן שלום. די זעלבע נבֿואה דערשײַנט אין ביידע ספֿרים כּמעט וואָרט אין וואָרט.
וְיָשְׁבוּ אִישׁ תַּחַת גַּפְנוֹ וְתַחַת תְּאֵנָתוֹ וְאֵין מַחֲרִיד כִּי־פִי ה׳ צְבָאוֹת דִּבֵּר׃
But they shall sit every man under his vine and under his fig-tree; And none shall make them afraid; For the mouth of the LORD of hosts hath spoken.
״זיי וועלן נישט שאַדן און נישט פֿאַרדאַרבן״
ישעיהוס חזיון פֿון דעם הייליקן באַרג ענדיקט זיך אין אַ וועלט פֿול מיט דער דעה פֿון גאָט. דער רמב״ם שליסט מיט דעם דאָזיקן פּסוק זײַן גאַנצן הלכה־קאָדעקס.
דער רמב״מס אײַנהאַלטונג
דער רמב״ם באַשטייט אַז די נאַטירלעכע וועלט וועט זיך נישט טוישן אין דער משיחישער תּקופֿה; בילדער ווי דער וואָלף און דאָס לעמל זענען משלים. די חכמים האָבן זיך נאָך יענער צײַט געלענגט נישט צו הערשן איבער אַנדערע, נאָר צו זײַן פֿרײַ פֿאַר תּורה און חכמה, אָן הונגער און אָן מלחמה.