אַ באַזוכער פֿון אַן אַנדער פֿאָלק
סצענע 1 פֿון 6
פֿאַרװאָס איר זײַט געקומען
שלמהס חנוכּה־תּפֿילה זעט אײַך פֿאָראױס: ״וגם אל הנכרי אשר לא מעמך ישראל הוא ובא מארץ רחוקה למען שמך … ובא והתפלל אל הבית הזה, אתה תשמע השמים״.
סצענע 2 פֿון 6 · הר־הבית
דער באַרג
איר גײט אַרײַן אױפֿן הר־הבית מיט אידישע עולי־רגלים. אין צװײטן בית־המקדש האָט אַ גראַטע באַצײכנט דעם פּונקט װאָס נישט־אידן זײַנען נישט אַריבער; װי אַזױ אַן צוקונפֿטיקער בית־המקדש װעט אָרדענען דעם צוטריט װערט נישט געזאָגט אין די קװאַלן אױף װעלכע די סײַט שטיצט זיך.
סצענע 3 פֿון 6
אַ קרבן
אין מנהג פֿון צװײטן בית־המקדש האָט אַ נישט־ייִד געקענט שיקן אַן עולה; דער בית־דין האָט אַפֿילו באַשטימט אַז אױב זײַנע נסכים װערן נישט געשיקט װעט דער עולם־קאַסע זײ צושטעלן.
סצענע 4 פֿון 6
די װערטער פֿון דעם נבֿיא
איר געפֿינט דעם פּסוק אײַנגעקריצט אין אײַער זכּרון און נישט אױף קײן װאַנט: ״כי ביתי בית תפלה יקרא לכל העמים״.
סצענע 5 פֿון 6
סוכּות אין דער צוקונפֿט
זכריה שטעלט זיך פֿאָר די פֿעלקער װאָס גײען אַרױף ״משנה בשנה״ צו האַלטן סוכּות אין ירושלים. די חכמים האָבן פֿאַרבונדן די זיבעציק פֿאַרן פֿון יום־טובֿ מיט די זיבעציק אומות.
סצענע 6 פֿון 6
אַהײמגײן
איר גײט אַװעק װי איר זײַט געקומען: נישט קײן גר, און מען האָט נישט געבעטן. ישעיהוס פֿעלקער האַלטן זײערע נעמען און לערנען גאָטס װעגן.