פֿון גאָרטן צום מקדש

צוגײן פֿון מזרח

אַ ליטעראַרישע פּאַראַלעל װאָס קאָמענטאַטאָרן און פֿאָרשער האָבן באַמערקט.

דער גאָרטן

כּרובֿים װערן געשטעלט אין מזרח פֿון גן צו היטן דעם װעג.

דאָס הויז

דער אײַנגאַנג פֿון היכל קוקט צו מזרח; יעדער באַזוכער גײט צו מערבֿ, אַרײַן.

כּרובֿים

ביידע זײַנען אין טעקסט פֿון דער תּורה; די פֿאַרבינדונג צװישן זײ איז פּרשנותדיק.

דער גאָרטן

כּרובֿים היטן דעם װעג צום ״עץ־החײַים״.

דאָס הויז

כּרובֿים שפּרײטן זײערע פֿליגלען איבערן אָרון און זײַנען געװעבט אין די פּרכות.

בױם און ליכט

אַ פּאַראַלעל װאָס אַ סך לעזער צײכענען; די תּורה זאָגט עס נישט.

דער גאָרטן

דער עץ־החײַים שטײט אין מיטן גן.

דאָס הויז

די מנורה איז געפֿאָרמט װי אַ בליִענדיקער בױם, מיט אָרעמס, בעכערס װי מאַנדל־בליִען, קנעפּלעך און בלומען.

צו אַרבעטן און צו היטן

אַ װערטלעכע פּאַראַלעל אין העברעיִש, װאָס פֿאָרשער האָבן באַמערקט.

דער גאָרטן

אָדם װערט אַרײַנגעשטעלט אין גן ״לעבֿדה ולשמרה״.

דאָס הויז

דאָס זעלבע פּאָר העברעיִשע שרשים, עבֿודה און שמירה, באַשרײַבט דעם דינסט און דעם װאַך פֿון די לויִם אין מקדש.

דער גאָטס־גאָרטן אױפֿן הײליקן באַרג

יחזקאלס שפּראַך פֿאַרבינדט די צװײ בילדער; זײַן טעמע איז דער מלך פֿון צור.

דער גאָרטן

יחזקאל רעדט פֿון ״עדן גן־אלהים״ און פֿון ״הר קדש אלהים״ אין איין אָטעם.

דאָס הויז

דער בית־המקדש שטײט אױפֿן באַרג פֿון הױז פֿון גאָט.

אַ טײַך פֿון לעבן

אַ פּאַראַלעל װאָס װערט אַ סך באַמערקט; יחזקאל נעמט דאָ נישט דעם נאָמען עדן.

דער גאָרטן

אַ טײַך גײט אַרױס פֿון עדן צו באַנעצן דעם גן.

דאָס הויז

אין יחזקאלס חזון פֿליסט אַ טײַך פֿון בית־המקדש, און אױף אירע ברעגן װאַקסן בײמער פֿאַר עסן און פֿאַר היילונג.