די צװײ לחמים
תּורה־טעקסט: געזאָגט אין די פֿינף ספֿרים תּורה.צװײ לחמים פֿון חמצדיקן װײץ פֿון דעם נײַעם שניט זײַנען געװוינקט געװאָרן פֿאַר גאָט. כּמעט יעדע אַנדערע מנחה איז געװען מצה; דאָס זײַנען געװען געװײנלעכע ברױט.
שבועות
שבֿועות אין הויז
6 סיװן, זיבן װאָכן נאָך פּסחדער צװײטער רגל צײכנט דעם װײץ־שניט. זײַן צענטראַלער קרבן איז צװײ לחם חמץ.
וווּ עס איז געשען
דער זעלביקער מאָדעל, באַלויכטן פֿאַר שבֿועות. די אויסגעהויבענע געביטן טראָגן די סדרים פֿון יום־טובֿ.
די נוסחאות פֿון שבֿועות
ביכּורים
משנה / תּלמוד: פֿאַרצײכנט אין דער משנה אָדער גמרא, די רבנישע טעקסטן װאָס היטן אױף דעם מנהג און דין פֿון בית־המקדש.פֿון שבֿועות אָן האָבן שטעט געשיקט פּראָצעסיעס מיט קערב פֿון די זיבן מינים. די עולי־רגלים האָבן געשלאָפֿן אױפֿן אָפֿענעם פּלאַץ און זײַנען אַרױס אין בױקער אױפֿן רוף ״קומו ונעלה ציון״. אין בית־המקדש האָט יעדער פּױער געזאָגט אַ קורצע געשיכטע פֿון פֿאָלק, װאָס הײבט זיך אָן ״ארמי אבד אבי״.
שבֿועות און סיני
קלאַסישע פּרשנות: אַ לײענונג פֿון אַ טראַדיציאָנעלן מפֿרש. אַנדערע קענען לײענען דעם טעקסט אַנדערש.די תּורה שטעלט פֿאָר שבֿועות װי אַן שניט־יום־טובֿ. די רבנישע טראַדיציע אידענטיפֿיצירט אים אױך מיט מתן־תּורה בײַם הר־סיני, און דאָס איז געװאָרן זײַן הערשנדיקער באַטײַט נאָכן בית־המקדש. ביידע זײַנען װאָר פֿאַר אידישן מנהג; די מקדש־מנהגים געהערן צום ערשטן.
מִמּוֹשְׁבֹתֵיכֶם תָּבִיאּוּ לֶחֶם תְּנוּפָה שְׁתַּיִם שְׁנֵי עֶשְׂרֹנִים סֹלֶת תִּהְיֶינָה חָמֵץ תֵּאָפֶינָה בִּכּוּרִים לַיהוָה׃
Ye shall bring out of your dwellings two wave-loaves of two tenth parts of an ephah; they shall be of fine flour, they shall be baked with leaven, for first-fruits unto the LORD.
שבֿועות הײַנט
שבֿועות װערט געהאַלטן מיט תּורה־לערנען די גאַנצע נאַכט, מגילת־רות און מילכיקע סעודות. די הכרזה פֿון ביכּורים איז געבליבן אין דער פּסח־הגדה.